Maaike's verhalen

Extra informatie

Geplaatst op 1-2-2015 14:42:04

Onderwerp

Nieuwste berichten

  • #Comment.NoComments

#Comment.Button.SignInToComment

Titania Hardie - Het Rozenlabyrint

Cover Het Rozenlabyrint

Dit is een van de boeken die nog uit de tijd stamt dat er alleen kinder- en volwassen boeken waren en young-adult boeken nog niet bestonden. Waarbij de titel en de korte tekst op de achterkant me heel nieuwsgierig maakte: “Een vel perkament en een zilveren sleutel zijn de toegang tot het hart van een eeuwenoud mysterie”. Toch heb ik het niet eerder opgepakt. Elke keer als ik dacht “nu ga ik hem lezen”, legde ik hem weg, tot nu dus.

Beschrijving van het boek
Vlak voor zijn dood in 1609 verborg de briljante spion, astroloog en wiskundige John Dee zijn geheime aantekeningen, ervan overtuigd dat de wereld nog niet klaar was voor zijn schokkende theorieën. Nu, in de lente van 2003, overlijdt Dees verre klein dochter, de laatste hoedster van zijn mysterieuze nalatenschap. In haar erfenis laat ze haar impulsieve jongste zoon een kleine zilveren sleutel na met een cryptisch briefje: 'Voor Will, wanneer hij iets of iemand is die hij nu niet is.' De zoektocht naar het bijbehorende slot voert Will naar Frankrijk. Intussen wacht een doodzieke vrouw, Lucy King, op een hart operatie in een ziekenhuis in Londen. Deze twee zielen zullen door het geheim van het rozenlabyrint onlosmakelijk verbonden worden. Maar het rozenlabyrint geeft zijn geheimen niet zomaar prijs, en niet aan iedereen…

Aan het begin van het boek moest ik er even inkomen omdat ik de verschillende personages niet kon plaatsen, dat was mijn eerste hobbel. Daarnaast wisselt de tijd een paar keer van het nu naar 1600, maar dat is zo weinig dat ik de meerwaarde daarvan heb gemist. En wat we me ook stoorde, was dat ik nog steeds niet snap wat de sleutel nou precies openende… dat terwijl ik het boek aandachtig heb gelezen.
De badguys in het verhaal waren niet heel overtuigend, wel dwingend en vervelend, maar ik had er meer actie omheen verwacht. Ze kregen wel heel soepel hun zin en dat vond ik dan weer jammer.

Het boek was niet alleen maar slecht, maar het viel wel erg tegen naar mijn verwachting. Ik had namelijk een labyrint verwacht waar de personages doorheen moesten en waar ze op obstakels zouden stuiten. Maar het was meer een zoektocht, met veel historische en esoterische aspecten waardoor ik het geheel niet helemaal kon volgen.

Ik vond de personages dan wel weer leuk! Lucy en Alex, maar ook Will (al die is maar heel kort aanwezig), zijn personages waar ik me een beetje mee verbonden voelde. Waarschijnlijk doordat ze op zoek waren naar het mysterie achter een oud sleuteltje. En hoewel ik dus niet alles snapte wat ze ontdekten vond ik de plekken waar ze kwamen en dingen ze vonden interessant.

Daarnaast vond ik het idee dat een moeder een sleuteltje aan haar dochter geeft, erg mooi. Vooral als dat sleuteltje echt iets herbergt en het een zoektocht in petto heeft die op een dag openbaar zal worden. Je zou bijna zo’n mysterie zelf creëren en een sleutel aan je toekomstige kind meegeven.

Waar het boek mij het meest in teleurstelde was de ontknoping. Een deel is voor mij ontrafelt en een deel is nog steeds niet opgelost. Ik heb het laatste hoofdstuk en de epiloog twee keer nagelezen om te zien of ik iets gemist had, maar nergens kon ik een aanwijzing vinden over  waar de sleutel heenleidde. Misschien komt het omdat ik niet veel kennis heb van esoterische zaken en snapte ik het daarom niet?

Samengevat: ik ben toch wel een beetje trots op mijzelf dat ik het boek eindelijk heb gelezen en had door de omslag en de achterflap hoge verwachtingen die helaas niet zijn uitgekomen. Het concept had veel potentie, maar het is voor mij magertjes uit de inkt gekomen.

Achtergrond: Zwitserland, Nendaz, in de buurt van Lac de Cleuson (2010)