Maaike's verhalen

Extra informatie

Geplaatst op 24-6-2014 21:34:19

Onderwerp

Nieuwste berichten

  • #Comment.NoComments

#Comment.Button.SignInToComment

Simon Urban - Plan D

Cover Plan DDit is de eerste keer dat ik een roman noir heb gelezen. Het leuke daarvan is dat ik iets heb ervaren van een voor mij nog onbekend genre. Omdat dit voor mij een nieuw genre is heb ik opgezocht wat zo’n roman inhoud en dat is als volgt: “een roman noir is een roman waarin het leven uitzichtloos is en de eenzame mens een hulpeloze dolende in een chaotische werkelijkheid is”. Wat betreft het boek, klopt dat helemaal. En het genre klinkt ook ergens wel interessant alleen bleek ik het boek niet heel geweldig te vinden, helaas.

Beschrijving van het boek
Oost-Berlijn, 2011. De val van de Muur heeft nooit plaatsgevonden, Egon Krenz staat 22 jaar aan het roer van de DDR en de staat is bijna failliet. De hoofdstad is een vervallen moloch, verziekt en vervuild. Laatste kans voor het socialisme: economische onderhandelingen met de Bondsrepubliek. Dan wordt een voormalig adviseur van Krenz dood gevonden, en alles wijst op daders uit de gelederen van de Stasi. Wordt hun onschuld niet bewezen, dan is het afgelopen met de DDR. Martin Wegener van de Volkspolizei en zijn West-Duitse collega Richard Brendel gaan op zoek naar de moordenaars.

Met humor en bijtende ironie vertelt Simon Urban een pakkend verhaal over politiek en menselijk verraad. Een roman over wellicht een van de grootste vergissingen van de twintigste eeuw: de Berlijnse Muur.

Het begin van het boek vond ik spannend. Er wordt een lijk gevonden dat vlakbij de gasleiding bungelt en waar eigenlijk niemand zou mogen komen. Plus er zijn geen sporen te vinden van de dader, het is zelfs een tijd lang onduidelijk wie het is.

Daarnaast vond ik het interessant dat de Muur er nog steeds stond. Ik had echter gehoopt om meer te zien van Oost-Duitsland en de impact van die muur. Er wordt een aantal keer aangeduid dat het er armoedig is en dat het qua technische ontwikkelingen achterloopt, maar verder wordt er weinig verteld. Nouja, er komt meerdere malen naar voren dat het Westelijke Berlijn ver boven de Oost-Duitsers staat. Maar, ik had meer creativiteit verwacht.

Ik vond het lastig om in het verhaal te komen. Er worden geen moeilijke zinnen of woorden gebruikt, maar het verhaal op zichzelf is dat wel. Er worden vrij veel namen genoemd, er zijn vele instanties betrokken bij de zaak waaraan de rechercheurs werken en lange tijd komt het verhaal niet echt vooruit omdat er weinig aanknopingspunten zijn, daardoor dwaalde de hoofdlijn naar mijn gevoel zo nu en dan af.

Het hoofdpersonage is erg ver uitgewerkt. Je ziet niet alleen hoe hij met de zaak omgaat, je krijgt ook mee wat hij denkt. En hij blijkt nogal veel last te hebben van een collega die verdwenen is en een eigen leven leidt in zijn hoofd. Ondanks dat je Martin Wegener (de hoofdpersoon) hierdoor vrij goed leert kennen, heeft hij niet het effect bij mij gehad dat ik mede door hem in het verhaal kwam (wat bij andere boeken juist wel zo is: de hoofdpersoon zorgt ervoor dat het boek leuk is).

De ontknoping van het boek vond ik wel redelijk goed. Het is een niet geheel voor de hand liggend einde. Plus op het moment dat je weet hoe de zaak in elkaar zit, komt Simon Urban alsnog met een aantal onverwachte twists.

Hoewel ik het begin en het einde spannend vond, heb ik me door de rest van het boek heen moeten worstelen. Dat vind ik jammer. Wellicht komt dat doordat het genre roman noir mij niet echt ligt. Wel vond ik het leuk om dit genre uit te proberen, maar het is niet voor mij weggelegd of voor herhaling vatbaar.

Achtergrond: Zwitserland, Nendaz, in de buurt van Lac de Cleuson (2010)