Maaike's verhalen

Extra informatie

Geplaatst op 9-2-2015 16:59:35

Onderwerp

Nieuwste berichten

  • #Comment.NoComments

#Comment.Button.SignInToComment

Kristine K. Rush – Witte Nevelen van de macht

Cover Witte nevelen van de nachtMijn TBR potje vertelde mij dat ik dit boek echt eens moest gaan lezen. Daarnaast paste het goed in de leesstapel die ik op dat moment aan het maken was, want dat waren bijna allemaal boeken in een historische setting. Ik heb me vooral door het feit laten leiden, dat het me aansprak toen ik het kocht, dus ik had geen idee waar het overging.

Beschrijving van het boek
De honden van de dood hebben de bard Byron opgejaagd tot waar de magiër Seymour zich schuilhoudt. En deze toevallige ontmoeting zal hun beider lot voor altijd veranderen.
Seymour probeert uit alle macht met zijn krachten de gewonde Byron te genezen, maar merkt dat een kracht, machtiger dan die van hem, Byrons leven redt. Bovendien leert hij dat Byron, net als hij, het paleis van de koning heeft moeten ontvluchten omdat er jacht op hem gemaakt werd onder het voorwendsel dat hij een moordenaar en een opruier is.

Maar Byron wil terugkeren naar het paleis om nog een keer te proberen de vorst naar hem te laten luisteren. Seymour besluit met hem mee te gaan. Tijdens hun tocht ontdekt Seymour dat Byron meer is dan een eenvoudige bard. Dat hij een man is bevangen door de Witte Nevelen van de Macht, een macht die de mensheid kan redden... of vernietigen.

Ik vond het verhaal leuk, al kostte het me wel moeite om er doorheen te komen. Voor de 260 pagina’s die dit boek telt, heb ik er naar mijn gevoel lang over gedaan. Steeds had ik het idee dat ik heel veel gelezen had, heel veel verhaal ontdekt had en dan bleek ik maar vijf pagina’s verder te zijn. Dat was aan de ene kant wel fijn, veel meer verhaal dan de pagina’s van het boek telde. Aan de andere kant moest ik me heel erg concentreren om met het verhaal mee te gaan. Als ik ook maar een beetje afgeleid was, zakte het verhaal weg. En dat terwijl ik het verhaal echt leuk vond.

In het verhaal volg je in het ene hoofdstuk Adric de jonge troonopvolger en in het andere hoofdstuk volg je de bard Byron en de magiër Seymour. De verhalenlijnen liggen heel ver uit elkaar en het knappe aan het plot vond ik dat ik het totaal niet zag aankomen. Ik vroeg al steeds af hoe ze ooit samen konden komen en de uitwerking was knap en spannend.

De laatste tijd ben ik vooral op zoek naar stand-alones, want ik vind het ook wel eens fijn na een boek een verhaal te kunnen afronden en ik was dan ook blij dat dit boek niet in een serie hoorde toen ik eraan begon. Nu ik het boek uitheb, wilde ik dat er een vervolg was. Ik ben namelijk heel nieuwsgierig hoe het met de verschillende personages afloopt. Het is wel afgerond (met epiloog, zelfs!), maar toch wil ik meer. Dus terwijl het boek moeizaam las, heeft het me weten omarmen.

Aan het begin van dit jaar had ik me voorgenomen wat meer boeken van mijn favoriete genre te lezen en daar past dit boek helemaal in: historische magie! Eh… fantasie met een vleugje magie. Er zitten in het verhaal alleen Enos in die onder de noemer echte fantasiefiguren vallen en er zijn magiërs die heel gewoon in de wereld zijn. Daarnaast leven ze met voorspellingen, wat ik ook heel gaaf vond.

Eigenlijk was er weinig aan het boek op te merken dat ik niet leuk vond. Ik kon me met alle hoofdpersonages identificeren en baalde iedere keer als het hoofdstuk eindigde om naar het volgende personage te gaan (om vervolgens het hoofdstuk op dezelfde manier af te sluiten). De wereld beviel me en de rode draad boeide me. Het boek heeft iets simpels wat constant aan je trekt om verder te gaan. Het is zeker een auteur waar ik meer van wil lezen. 

Achtergrond: Zwitserland, Nendaz, in de buurt van Lac de Cleuson (2010)